Voor jezelf komen opdagen

Sinds ik voor mezelf heb gekozen, ben ik nog meer op mezelf terug geworpen. Opbouwen van Diyavision Action by Choice: marketing, financiën, ontwikkelen van diensten, technische invoering, voorbereiding en uitvoering. Vragen borrelen op: hoe maak ik het verschil , wie zit op mij te wachten... In sommige dingen zit ik in een fijne flow. De rode draad in het hele proces is: ongeacht welke ontwikkeling iemand doormaakt, het eindigt nooit.


Ik merk op dat alle situaties en lessen die zich aandienen vaak om een issue gaan die gedoseerd naar de oppervlakte komt borrelen. Het is alsof het universum hier een gedoseerde hoeveelheid van geeft en dit dan geleidelijk opbouwt wanneer de kwartjes beginnen te vallen. Het universum laat dus niet aan het lot over maar helpt om bewustwording te creëren rond lessen die nog niet gezien en geleerd zijn. Of wanneer herhaaldelijk inzichten zijn gestuurd nog steeds het kwartje niet valt, krijg je wat duidelijkere aanwijzingen.


Zo heb ik ook issues waar ik geen verheldering of keuzes in kan maken. Dit omdat ik er het lef niet voor heb, te veel nadenk over 'wat als...'. Andere redenen kunnen zijn dat ik me niet of juist te verantwoordelijk voel of simpelweg de ander de ruimte ontneem of juist teveel ruimte geef. En zo zijn er meer redenen die gaandeweg binnen het bewustzijnsbereik kunnen komen.


De Hel en de Hemel

Vorige week zaterdag heb ik mijn tweede bijzondere krachtwandeling mogen ervaren onder begeleiding van Monique van De Oudste Praktijk van Nederland. Zij verzorgt al jaar en dag krachtwandelingen aan hooggevoelige personen. Zij is de eerste persoon die mij meteen zei dat ik hooggevoelig ben. Dit stuk van mij heb ik overigens al in mijn kindertijd helemaal verdrongen. Ik heb door deze zelfontkenning een ontzettende blokkade op mijn keelchakra die in verschillende fases van mijn leven op verschillende manieren tot uiting is gekomen. In kinderjaren was ik afwachtend... van wat gaat er gebeuren tot zowel uitschreeuwen om gehoord te worden als fysiek om me heen slaand om gezien te worden. Mijn boodschap steeds luider verkondigend zonder positief resultaat.


Tijdens de krachtwandeling in het bos de Tankenberg hebben we twee krachtplaatsen aangedaan. De eerste was de 'Steen bij de Hel'. Zonder dat de groep wist waar we ons in bevonden, kregen we de opdracht om te gaan staan en de energie te voelen. Ik koos ervoor om een stap in een grote kuil te zetten. De energie was heel bijzonder. Ik wist niet precies wat ik 'moest' voelen. Het voelde alsof ik er in wou staan ondanks dat ik gedachten had over uitglijden of vallen. Er hing een tak overdwars en ik hield zo mijn balans en luisterde naar het ritselen van de bladeren en keek naar de lucht. Op een gegeven moment voelde het donker aan en ik accepteerde dat ook dit bij het leven hoorde. De tweede plek die we aandeden was de plek van de Godinnen. Deze plek lag een stuk hoger in het bos. Vanaf deze plek konden we tot ver vooruit kijken. De vortex die hier voelbaar was, gaf kracht en heb ik een aardingsmeditatie gedaan.


Zelfwaardering en -bewustzijn

De issues die sinds deze week naar boven borrelen hebben veel duidelijker met zelfwaardering en -bewustzijn te maken. Hoe zeker ben ik en waarom heb ik het nodig om gehoord en gezien te worden? Wanneer is goed ook goed genoeg voor mij? Twijfelen over mezelf en wie ik ben, is karaktermoord. Dit is het uitsluiten van mijn eigen intelligentie en identiteit. En hoe compenseer ik deze karaktermoord, waar ga ik overcompenseren door anderen te 'helpen' om gezien en gehoord te worden?


Het leven bestaat uit geven en nemen. Helpen is een staat waarin de één minderwaardig is aan de ander. Mijn streven is om te leven vanuit gelijkwaardigheid: samen groeien en elkaar aanvullen. Waar de wil is om samen te groeien op alle vlakken waar het leven uit bestaat. Soms moet je tot de conclusie komen dat dit niet haalbaar is. Er kunnen hier zoveel persoonlijke redenen voor zijn. Je ziet elkaars signalen niet, je bent elkaar ontgroeid, het is gewoon klaar zoals het is. Wanneer er niet meer het gevoel is dat je gelukkig bent, blokkeert of kunt groeien dan is het tijd om verder te gaan. Dan zal je de hamer moeten pakken om de muur die je blokkeert om te slaan. Dit geeft puin en je weet niet wat er achter de muur te wachten staat. Kan je je vleugels uitslaan? Vraag je af: 'Ben ik mansgenoeg', zodat nieuwe fase in bewustwording kan aanbreken.